Mamy wreszcie polskie wydanie tej niezwykłej książki. Amerykańska perspektywa - przy niezwykłym wyczuleniu na kontekst i staranności badawczej - daje niezwykle ciekawy efekt; tak jeszcze nie pisano o polskich pisarzach związanych z komunizmem.

Autorka - co nowe w literaturze przedmiotu - pokazuje korzenie wyborów ideowych pisarzy, zestawiając i porównując mechanizmy działań obywatelskich po - i przed - 1939 rokiem. Stąd tytuł - książka pokazuje drogę od kawioru (uwodzącego w ZSRR oraz w "Ziemiańskiej") do popiołu (czytelna aluzja zarówno do powieści Andrzejewskiego, jak też metafora zdrzenia marzeń ze stalinowską rzeczywistością).

Książka zadziwiająca i zapadająca w pamięć. Autorka pokazuje splecione losy pisarzy, trudne wybory, a czasem brak możliwości wyboru drogi - oraz wagę okoliczności, w których żyli bohaterowie. Nie mamy wrażenia, że czytamy książkę historyczną, a dramat szekspirowski - ale to jednak historia, tak niełatwa i tak niedawna...

Dodaj do koszyka: Lideria.pl

Możesz też kupić bezpośrednio w wydawnictwie: "Świat Książki"

To historia, która "urwała się z łańcucha", i pogryzła sumienia bohaterów, niejednokrotnie w późniejszej działalności chcących się za wszelką cenę zrehabilitować (te związki ze stalinizmem, w których obnażaniu lubowali się późniejsi "młodzi", walczący ze "starymi"...). Czy trzeba przypominać ciągłe wyrzuty sumienia Ważyka? (Tym przypomnieniem Marci Shore kończy swoją książkę). Niestety - trzeba.

Dwudziestowieczny walec totalitaryzmów wymuszał deklaracje i działania; niełatwo było zachować "neutralność" i dystans. Amerykańska autorka stara się, co wymaga podkreślenia, zachować uczciwość i dystans - a przy tym przedstawia nam książkę w dużej mierze fundamentalną. Trudno uwierzyć, że to "tylko" doktorat.

Polecam!

Dodaj do koszyka: Lideria.pl

Możesz też kupić bezpośrednio w wydawnictwie: "Świat Książki"