Jaki będzie świat za 100 lat? Każdy chciałby to chyba wiedzieć, żeby uniknąć błędów, a wybierać rozwiązania najlepsze. Przewidywanie przyszłości wydaje się zajęciem mało poważnym z uwagi na ilość zmiennych, które trzeba uwzględnić w analizie, jednak autor książki wydanej przez AMF Group jest zawodowym analitykiem, szefem STRATFOR-, agencji zajmującej się prognozowaniem przyszłości właśnie.

Kup książkę w Merlinie

Ta tematyka wywołuje uśmieszki, nie skłania do zamyślenia czy zastosowania - a powinna. Katolicy też mają ciało! Więcej - czytając to, co mówi ojciec Knotz, sądzę, że chrześcijaństwo zakorzenione jest w ciele, a utożsamianie cielesności z grzechem jest błędem uproszczenia. Chrześcijaństwo to nie manicheizm, w którym ciało było złe. Opresyjność takiego myślenia prowadzi na manowce. W końcu wierzymy, że Bóg stworzył nas na swoje podobieństwo, a człowiek był najlepszy ze wszystkiego, co Bóg stworzył...

Możesz kupić w wydawnictwie "Znak"

Jak napisał wydawca, autorka wstawia nos tam, gdzie inni nie chcą lub się boją. Opisywała nieboszczyków - logiczne jest zatem, że interesuje ją także antyteza. Jej nowa książka to śledztwo dotyczące badań nad seksem. Faktycznie ciekawe - wyobraźmy sobie naukowca zajmującego się badaniem seksu, jak wypełnia wniosek o grant badawczy... Ale nie to jest najciekawsze.

Czy Wasze dziecko kiedyś chciało mieć psa?... To chyba pytanie retoryczne. A jak tłumaczyliście, że tego psa nie będzie?... I tu pojawiał się problem...

Ta książka jest dobra dla dzieci, ale też dla ich rodziców. We wzruszający sposób pokazuje problem odpowiedzialności za żywą istotę, którą trzeba się opiekować. Problem ten zyskuje na czytelności przez paradoks - tutaj nie dziecko chce psa, a pies (szczeniak) chce mieć swoje dziecko:

Groszka była małym czarnym pieskiem. Mieszkała na wsi razem z mamą i tatą. Teraz mieszka już gdzie indziej.
Była wesoła i zadowolona z życia, ale miała jedno wielkie marzenie. Tak jak wiele innych małych piesków bardzo chciała mieć swojego przyjaciela.
Często chodziła za mamą i tatą i prosiła:
- Może byśmy sobie wzięli do domu dziecko?
Tata nawet nie chciał o tym słyszeć:
- Dzieci hałasują i bałaganią. Nie ma mowy.
Mama też tak uważała.
- W naszej budzie nie starczy miejsca dla żadnego dziecka - tłumaczyła.
- Mogłabym je trzymać u siebie na górze - obiecała Groszka, ale rodzice i tak nie chcieli się zgodzić. Tata twierdził, że jest uczulony na ludzi.
Groszka nie przestała jednak marzyć o własnym ludziątku. Byłaby to mała dziewczynka, tak samo jak ona.

Czy trzeba pisać więcej?... Książka godna polecenia!

Możesz kupić bezpośrednio u wydawcy: WAB