Ta poruszająca historia o
związkach sztuki i życia wyróżnia się w tłumie dokonań współczesnych
pisarzy.
Osadzona w kontekście tradycji kultury, sprawia, że czytelnik czuje się
tu jak dawno
oczekiwany gość w świecie szeroko rozumianej cywilizacji Zachodu; tu
nazwiska
nie padają bez potrzeby, wszystkie cytaty są uzasadnione, powieść
przypomina w
swoim zamyśle sfabularyzowane traktaty o sztuce i życiu przytaczanych
twórców.
Książka na stronach wydawcy
„Niekompletność”
Grzegorza Gortata jest powieścią, która spełnia dwa rzadko łączone warunki,
charakteryzujące twórczość wybitną – powieść ta nie tylko ma dużą wartość
literacką, ale jest jednocześnie pasjonującą lekturą.
Ta poruszająca historia o
związkach sztuki i życia wyróżnia się w tłumie dokonań współczesnych pisarzy.
Osadzona w kontekście tradycji kultury, sprawia, że czytelnik czuje się tu jak dawno
oczekiwany gość w świecie szeroko rozumianej cywilizacji Zachodu; tu nazwiska
nie padają bez potrzeby, wszystkie cytaty są uzasadnione, powieść przypomina w
swoim zamyśle sfabularyzowane traktaty o sztuce i życiu przytaczanych twórców.
Całość jest dobrze
skomponowaną przypowieścią o sensacyjnej fabule. Bohater, wyrosły w rodzinie z
marginesu, marzy, aby wyrwać się z zaklętego kręgu swojej tożsamości – i pomocy
szuka w świecie sztuki. Zmaga się jednocześnie z poczuciem winy wobec
odtrąconego przez siebie ojca-kryminalisty, który jednak jako pierwszy otworzył
przed bohaterem drzwi sztuki, pokazując mu piękno świata. Amputowana noga ojca staje
się symbolem niekompletności, której jednak nie można zapełnić odkrywanym przez
siebie pięknem. Pięknu grozi bowiem zniszczenie, starość, śmierć. Bohater
rozpaczliwie stara się je uchronić przed zagładą – portretując zarówno zmarłych
w prosektorium, jak i starzejącą się najpiękniejszą kobietę w mieście...
To uniwersalna opowieść o
sensie sztuki (kojarząca się z Borgesem), w której autor misternie zamieścił
rozważania na marginesie Goethego, Kleista, Kafki i innych twórców literatury
wysokiej. Najważniejszym rozmówcą bohatera jest jednak Sandor Marai. Powieść
nie zamieniła się w kolejny intelektualny traktat – powinna trafić także do
zwykłego czytelnika; pobudza wyobraźnię. Pisarze, z którymi dialoguje bohater, nie
przypominają pomników wygłaszających celne uwagi – są żywymi ludźmi, o emocjach, których w
podręcznikach nie znajdziemy.
Grzegorzowi Gortatowi
udała się rzecz niesamowita – połączył rozważania o roli sztuki w życiu człowieka
z próbami odpowiedzi, czy za pomocą sztuki możliwe jest wyrwanie się z getta, z
kokonu własnego środowiska. Powieść czyta się znakomicie, przy wielkiej
kulturze literackiej autora czytelnik ma wrażenie współuczestnictwa. „Niekompletność”
Grzegorza Gortata jest we współczesnej literaturze polskiej czymś nowym i
oryginalnym.
All rights reserved.
Teksty publikowane w serwisie wydawca.org naleza do autorow - ich przedruk jest mozliwy, ale wylacznie z podaniem zrodla w formie "Pierwodruk: www.wydawca.org".