|
Teksty -
Recenzje
|
|
Wpisany przez Łukasz Garbal
|
|
wtorek, 28 lutego 2006 21:45 |
|
...Istnieje zasadnicza różnica pomiędzy ślepymi od urodzenia a takimi, co utracili wzrok wskutek choroby lub wypadku.
Moja konkluzja jest jasna: Książę Ciemności panuje nadal. Sprawuje rządy poprzez Świętą Sektę Ślepców. Takie to proste, że chciałoby się śmiać, gdyby nie ograniał mnie lęk.
(Ernesto Sábato)
Do rąk polskich czytelników po raz pierwszy trafia nieocenzurowane wydanie O bohaterach i grobach, poprawione przez samego autora. Relacje podsycane szaleństwem tworzą świat duszny od emocji, żądz i udręki. Związek femme fatale z niepewnym siebie macho przeplata się z obsesją tajnego stowarzyszenia ślepców rządzących światem... Klasyka, którą chce się czytać - z przyjemnością, nie - z obowiązku.
 Do rąk polskich czytelników po raz pierwszy trafia nieocenzurowane wydanie O bohaterach i grobach, poprawione przez samego autora. Relacje podsycane szaleństwem tworzą świat duszny od emocji, żądz i udręki. Związek femme fatale z niepewnym siebie macho przeplata się z obsesją tajnego stowarzyszenia ślepców rządzących światem..
"Film Buñuela na podstawie scenariusza Dostojewskiego" - napisał ktoś... "Dionizyjskość" - powie kto inny. Świetna książka.
Dlaczego od razu "świetna"? Czy tylko dlatego, że przedmowę do niej napisał Witold Gombrowicz, dla Argentyńczyków niemalże wieszcz narodowy?
Nie: po prostu ta książka nie jest nudna. Czytasz ją jak kryminał, klasyczną powieść Agathy Christie, bez intelektualnego bełkotu wszystkowiedzących narratorów, znużonych zresztą swoją teleologiczną mądrością...
To nieznany Polakom Cortazar - bardziej od tamtego, który zresztą przyszedł później, po Sábato.. Sábato, który jest od Cortazara bardziej dionizyjski. Klasyczny. Świetny.
Znów ten gombrowiczowski epitet. A tak do Gombrowicza niepodobny.
"W oczach krytyki współczesnej O bohaterach i o grobach będzie mieć z pewnością tę wadę, iż jest zbyt urzekające, zbyt pasjonujące" napisał autor powieści z przyziewaniem omawianych w polskich szkołach. "Mamy w niej do czynienia nie z ideami, lecz namiętnościami, urzeczeniami, perwersjami [...] ze światem poety." Nie pasuje to do Gombrowicza? Trudno, porzućmy szufladkę, w którą wrzuciliśmy autora Ferdydurke. Olśniewający romans bez teorii, historia życia dotykającego do głębi.. nie jest to papierowy smok do wypełniania kolejnych rubryk w czyimś CV. Dla Sábato powieść ta stanowiła opus magnum. "O bohaterach i grobach" składa się z trzech części... a może trzeba rozpocząć zdaniem Cezara "..est omnia divisa in partes tres".
Wyruszmy w przestrzeń Argentyny. Tej współczesnej Galii, naniesionej na mapy ludzkich emocji. Kartografem i Cezarem - Ernesto Sábato.
|
|
Poprawiony: środa, 29 marca 2006 11:46 |
